Ε Π Ι Μ Ε Λ Η Τ Η Ρ Ι Ο Ε Ι Κ Α Σ Τ Ι Κ Ω Ν Τ Ε Χ Ν Ω Ν Ε Λ Λ Α Δ Ο Σ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 11.00 πμ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ

 

ΘΕΛΟΥΜΕ

  • τα μουσεία μας και οι πινακοθήκες να είναι προσιτά στους εργαζόμενους, ανοιχτά.
  • η πολιτιστική μας κληρονομιά να προστατεύεται και να τη χαιρόμαστε ελεύθερα, μακριά από κάθε εμπορική εκμετάλλευση.
  • στις γειτονιές, μέσα από συλλογική δράση, οι εργαζόμενοι να μπορούν να δημιουργούν, να εκφράζονται, με τη βοήθεια των καλλιτεχνών.
  • την πόλη στολισμένη με καλλιτεχνικά έργα, μέσα από καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς.
  • οι δημόσιες εκθέσεις να δίνουν το βήμα σε κάθε δημιουργό, να παρουσιάζει τη δουλειά του στο κοινό, χωρίς αποκλεισμούς.
  • ο καλλιτέχνης να έχει τις προϋποθέσεις να δημιουργεί , με ασφάλεια, με νοσοκομειακή περίθαλψη, με δικαίωμα στη σύνταξη.
  • στα σχολεία όλα τα παιδιά να έρχονται σε δημιουργική επαφή με την τέχνη, να να γίνονται δημιουργικοί, άνθρωποι, να μαθαίνουν να εκφράζονται, να καλλιεργείται ο συναισθηματικός τους κόσμος.

 

Οι Εικαστικοί καλλιτέχνες όπως και οι μισθωτοί, μικροί επαγγελματίες, αγρότες, συνταξιούχοι,  είναι υπό διωγμό.

Στα πλαίσια της πολιτικής της ΕυρωπαΪκής ΄Ενωσης , με την συμφωνία όλων των Κυβερνήσεων  ως σήμερα αλλά και όλων των πολιτικών δυνάμεων που την στηρίζουν, η Τέχνη, όπως η Παιδεία, η Υγεία, η Πρόνοια και κάθε κοινωνικό δικαίωμα του λαού, των εργαζομένων, υποχρηματοδοτείται  από το κράτος αφήνοντας σκόπιμα το χώρο να αλώνεται και να χειραγωγείται από τους μεγάλους μονοπωλιακούς επιχειρησιακούς ομίλους, που πλέον έχουν μπει για τα καλά όχι μόνο στην διακίνηση του καλλιτεχνικού έργου, αλλά, και στο ίδιο το περιεχόμενό του, ξεκόβοντάς το  από την ουσία του. Που το προσαρμόζουν στις δικές τους ανάγκες και συμφέροντα.

Το Eπιμελητήριο Eικαστικών Tεχνών Ελλάδας, η συλλογική έκφραση των εικαστικών καλλιτεχνών (ζωγράφων, γλυπτών, χαρακτών κλπ) ωθείται στο περιθώριο και την αδρανοποίηση, όλα τα τελευταία χρόνια, με συνέπεια να μην μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο του που είναι η ανάπτυξη της τέχνης και της κοινωνικής της λειτουργίας όπως  για παράδειγμα η διοργάνωση ανοιχτών εκθέσεων στους δήμους, στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς, ώστε  να δίνει το βήμα στους καλλιτέχνες χωρίς αποκλεισμούς, ιδιαίτερα στου νέους, να φέρνει σε επικοινωνία τα καλλιτεχνικά έργα με το φυσικό τους αποδέκτη, το λαό.

Η ανάγκη των ανθρώπων για επικοινωνία μέσα από την τέχνη, για τέχνη στο δημόσιο χώρο, για την αισθητική της πόλης, για αισθητική αγωγή, παραδίδεται στους μονοπώλια τους ομίλους που όχι μόνο επιχορηγούνται και ωφελούνται από την κυβερνητική πολιτική, αλλά παρεμβαίνουν στην καλλιτεχνική δημιουργία καθορίζοντας μέσα από τον έλεγχο της πληροφόρησης, αξίες και πρότυπα, αλλοιώνοντας την ουσία της σχέσης τέχνης – κοινωνίας.

Η τέχνη δεν βρίσκει τη φυσική της θέση…

Η αισθητική αγωγή και η καλλιτεχνική παιδεία υποβαθμίζονται σε «δεξιότητες», έχουν συρρικνωθεί, υποστέλλεται η καλλιέργεια της σκέψης. Η μεγάλη μάζα των μαθητών αφήνεται χωρίς κριτήρια στην επίδραση της βιομηχανίας του θεάματος, του σελοφάν .

Οι καλλιτέχνες:

  • είναι ανασφάλιστοι, χωρίς συνταξιοδοτικά δικαιώματα, παρόλο που εδώ και πολλά χρόνια καταθέτουμε ως φορέας πρόταση καθολικής λύσης του ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού σε βάση συλλογική και αναλογική των εσόδων μας.
  • Ως μισθωτοί στην παιδεία, στους δήμους κ.α. ωθούνται στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, στη συρρίκνωση μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων. Πρόσφατα το Υπουργείο Παιδείας «προσέλαβε» καλλιτέχνες ως «αναπληρωτές» και μετά από δύο μήνες απλήρωτης εργασίας, τους επέβαλε σύμβαση ημερομισθίου.
  • Με τον «Καλλικράτη» απομακρύνονται μαζικά από τους Δήμους καλλιτέχνες που εργάζονται ως συμβασιούχοι.. Θα κλείσουν Πνευματικά Κέντρα και θα καταργηθούν πολλά καλλιτεχνικά εργαστήρια που σήμερα λειτουργούν για τους δημότες.
  • Με τη γενίκευση και την αύξηση του ΦΠΑ, ακριβαίνουν ακόμα περισσότερο τα καλλιτεχνικά έργα και γενικότερα η κάθε καλλιτεχνική εργασία, βάζοντας άλλο ένα εμπόδιο στην κυκλοφορία έργων τέχνης και εφαρμογών τους και στη σχέση των καλλιτεχνών με την κοινωνία, τους εργαζόμενους .
  • Με την περαίωση, εκβιάζονται οι καλλιτέχνες, όπως άλλωστε και οι άλλοι μικροί επαγγελματίες, ενώ, το μεγάλο κεφάλαιο απαλλάσσεται με το  ελάχιστο.

Η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες:

  • Υποχρηματοδοτεί το ΕΕΤΕ παρά τη συνταγματική της υποχρέωση, στο μισό των ανελαστικών του δαπανών
  • αφήνει άλυτα τα βασικά ζητήματα ζωής των καλλιτεχνών (το δικαίωμα στην ασφάλιση και σύνταξη)
  • αρνείται να εξοφλήσει τα συσσωρευμένα χρέη του ΕΕΤΕ για τις μεγάλες δημόσιες  εκθέσεις που έχουν γίνει τα προηγούμενα χρόνια, οδηγώντας τους πιστωτές σε απόγνωση.

 

Η βαρύτητα της λειτουργίας του και του ρόλου του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος δεν μπορεί να συσχετισθεί με νομικά πρόσωπα άλλα, πολλά από τα οποία είναι Ιδιωτικού Δικαίου, με περιορισμένο ορίζοντα λειτουργίας και δράσης. Πολύ δε περισσότερο που γνωρίζουμε ότι το Υπουργείο Πολιτισμού συνεργάζεται και επιχορηγεί και ιδιωτικούς φορείς και μάλιστα φορείς που παρέχουν αμoιβόμενες καλλιτεχνικές υπηρεσίες στην ελληνική κοινωνία (με εισιτήρια κ.λπ.)

Ο κ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΕΧΘΕΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΕΙ  ΜΕ  ΤΟ ΕΕΤΕ.

 

Εμείς οι καλλιτέχνες υψώνουμε τη φωνή μας, μαζί με τους εργαζόμενους, και λέμε:

  • Δεν είναι δική μας η κρίση. Η κρίση δεν είναι των εργαζομένων, εκείνων που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο. Είναι του συστήματος.
  • Δεν δεχόμαστε η κοινωνία να λιμοκτονεί πλάι σ’ ένα βουνό πλούτου που αυτή έχει παράξει.

 

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

  • ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ  ΣΤΑ ΑΓΑΘΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ (ΕΠΙΣΤΗΜΗ- ΠΑΙΔΕΙΑ) 

  • ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΗ.

 

  • ΕΠΑΡΚΗ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟ ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ: ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

 

  • ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΟ 2%.


Advertisements

One thought on “Ε Π Ι Μ Ε Λ Η Τ Η Ρ Ι Ο Ε Ι Κ Α Σ Τ Ι Κ Ω Ν Τ Ε Χ Ν Ω Ν Ε Λ Λ Α Δ Ο Σ

  1. Κύριε Σαρρή, Πληρεξούσιε Υπουργέ Β’ τάξεως, Διευθυντή της ΣΤ1 Διεύθυνσης Προσωπικού του Υπουργείου Εξωτερικών

    Απευθύνομαι σε σας ως μόνο αρμόδιο για να λύσει το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με το Γυμναστήριο του Υπουργείου Εξωτερικών και την απόφασή σας να μην το χρησιμοποιούν οι συνταξιούχοι Υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά μόνο οι εν ενεργεία, και μόνο κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες.

    Κατ’ αρχήν, με ποιά λογική, τη στιγμή που ο πολίτης συναλλάσσεται με το Υπουργείο Εξωτερικών, θα βλέπει άδεια την καρέκλα του εν ενεργεία υπαλλήλου του Υπουργείου Εξωτερικών, τις εργάσιμες ημέρες και ώρες, με το αιτιολογικό ότι “έχει πάει στο γυμναστήριο”,”γυμνάζεται”, “τρέχει στο διάδρομο”, “κάνει βαράκια” κλπ.

    Το γυμναστήριο του Υπουργείου Εξωτερικών εγκαινιάστηκε όταν ήταν Υπουργός Εξωτερικών ο Γιώργος Παπανδρέου, και ήθελε να κάνει τζόγκινγκ, να του κάνουν μασάζ, ωραίες γυμνάστριες με τις οποίες εξόπλισε το γυμναστήριο με λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου, και είχε παρατηρηθεί ότι οι περισσότεροι διπλωματικοί υπάλληλοι που ήθελαν να τον πλησιάσουν για να πετύχουν κάποιο ωραίο πόστο στο εξωτερικό (με πολλά λεφτά και λίγη δουλειά) έτρεχαν καθημερινά στο διάδρομο δίπλα του, έστω και αν προηγουμένως δεν είχαν ξανακάνει γυμναστική.

    Η απαγόρευση που ισχύει για τους συνταξιούχους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών να χρησιμοποιούν το γυμναστήριο του Υπουργείου Εξωτερικών είναι τελείως άδικη και διακριτική σε βάρος τους. Οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν γυμναστική, χωρίς να παρατάνε τις δουλειές τους, χωρίς να τους περιμένει ο κόσμος που πάει για συναλλαγές με το Υπουργείο Εξωτερικών, χωρίς να πηγαίνει πίσω η εξωτερική πολιτική (λες και πάει ποτέ μπροστά…!)

    Το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών της Ένωσης Διπλωματικών Υπαλλήλων ήταν ένα χαστούκι για σας κύριε Παπανδρέου, αφού εκλέχτηκε η σκληρή μπακογιαννική ομάδα με επικεφαλής τον Πληρεξούσιο Υπουργό Β’ Μιχαήλ Διάμεση, έμπειρο από την προϋπηρεσία του στη Διεύθυνση Προσωπικού και ως Γραμματέα του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου, στο οποίο συμβούλιο δεν έκαναν καθόλου εντυπωση οι ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας, τις οποίες τα μέλη του αγνοούσαν ή τις πετούσαν στα σκουπίδια.

    Είναι απόλυτα δικαιολογημένο το αίτημα του Συνδέσμου Συνταξιούχων Διπλωματικών Υπαλλήλων να έχουν δωρεάν πρόσβαση στο γυμναστήριο του Υπουργείου Εξωτερικών. Μέσα στον Ιανουάριο του 2011 γίνονται αρχαιρεσίες στο Σύνδεσμο Συνταξιούχων Διπλωματικών Υπαλλήλων και το σημερινό διοικητικό συμβούλιό του, θα ήθελε να επιδείξει ένα κατόρθωμα, για να πετύχει την επανεκλογή του. Ένα τέτοιο κατόρθωμα θα ήταν να πετύχει τα μέλη του να έχουν ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στο γυμναστήριο του Υπουργείου Εξωτερικών.

    Θα ήταν άδικο για συνταξιούχους Πρέσβεις, Πληρεξουσίους Υπουργούς Α’ και Β’ τάξεως, να μην έχουν πρόσβαση στο γυμναστήριο του Υπουργείου Εξωτερικών, αφου υπηρέτησαν τόσα χρόνια εν ενεργεία τον κλάδο και το Ανώτατο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, μη εφαρμόζοντας – ως μέλη του – τις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s